Moc rogówki może być oceniana w pomiarach punktowych (tzw. pomiary keratometryczne), lub dokładniej poprzez uzyskanie map rogówki (topografia oraz tomografia rogówki). Rutynowo są wykonywana jest ocena keratometryczna, jednak w wielu przypadkach konieczna jest dokładna ocena mocy i kształtu rogówki, w poszczególnych jej obszarach.

Termin topografia wywodzi się od greckich słów: topo (miejsce) i graphia (opisywać) co oznacza opis miejsca. Zwyczajowo kojarzony jest z badaniem kształtu i cech powierzchni ziemi, planet, księżyca i asteroid. Analogicznie, termin ten wykorzystywany jest również w medycynie. Topografia rogówki jest więc badaniem pozwalającym na ocenę kształtu powierzchni rogówki. W wyniku badania powstaje barwna mapa przedstawiająca krzywizny rogówki oka.

Topografia rogówki pozwala na zidentyfikowanie różnych nieprawidłowości w oku, takich jak znaczny astygmatyzm, deformacja rogówki lub stożek rogówki.

Badanie to jest niezbędne przed wykonaniem laserowych zabiegów na rogówce, laserowej korekcji wzroku oraz przy doborze soczewek kontaktowych w przepadku znacznego astygmatyzmu. Mapy rogówki pozwalają także na obliczenie mocy soczewki wewnątrzgałkowej, wszczepianej do oka podczas operacji usunięcia zaćmy. Topografia powinna być wykonana u pacjentów u których zdiagnozowano nieregularną, nieprawidłowo płaską lub stromą rogówkę; znaczny astygmatyzm oraz u pacjentów po wcześniejszej chirurgii refrakcyjnej rogówki.

Tomografia wywodzi się z greckich słów tomos (wyciąć, przekrój) i graphia (opisywać), jej celem jest otrzymanie obrazu przedstawiającego przekrój przez obiekt. W medycynie, tomografia komputerowa odnosi się do technik radiograficznych, do obrazowania odcinka wewnętrznego narządu litego, tworzącego trójwymiarowy obraz. Tomografia w okulistyce stosowana jest w celu oceny mocy rogówki. Po jej zastosowaniu otrzymuje się trójwymiarowy obraz rogówki, wykorzystywany do badania jej przedniej i tylnej powierzchni, wraz z mapowaniem pachymetrycznym.

Tomografię rogówki można wykonać za pomocą rządzeń skaningowo szczelinowych (np. Orbscan Iiz), przy pomocy urządzenia Scheimpflug (Pentacam, Sirius, Galilei) oraz przy użyciu urządzeń opartych o OCT (np. Visante). Tomografia przy użyciu OCT uznawana jest za najbardziej skuteczną., cechującą się krótkim czasem trwania badania, bezinwazyjnością oraz wysoką precyzję wyniku. Dzięki tomografii rogówki możliwa jest ocena jej grubości, która jest istotna w przypadku stwierdzenia nadciśnienia ocznego lub jaskry.

Istotnym problemem przy określeniu mocy rogówki jest wpływ działania tylnej powierzchni rogówki. W większości urządzeń opartych o keratometrię związek pomiędzy przednią rogówką a jej tylną powierzchnią jest stały, co może dawać błędne wyniki w ocenie astygmatyzmu. Wykorzystanie tomografii do oceny tylnej powierzchni rogówki pozwala na uzyskanie bardziej wiarygodnych wyników, co wynika z większego potencjału do załamywania światła. Jest to niezwykle istotne w chirurgii soczewki, do szacowania mocy soczewki u pacjentów po zabiegu refrakcji rogówki.

Badania wykonywane są najlepszym urządzeniem OCULUS KERATOGRAPH 5M