Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD) jest jedną z głównych przyczyn upośledzenia widzenia u osób po 50 roku życia. Choroba uszkadza centralny obszar siatkówki zwany plamką, który odpowiedzialny jest za dobre widzenie. AMD występuje w dwóch postaciach: suchej i mokrej (wysiękowej). W postaci wysiękowej AMD w centrum siatkówki pojawiają się nieprawidłowe naczynia. Są one kruche i mogą pękać powodując przeciek płynu oraz krwawienie. Nowoczesną metodą leczenia wysiękowego AMD jest podawanie do ciała szklistego leków hamujących powstawanie patologicznych naczyń krwionośnych.

Leki anty-VEGF swoją nazwę biorą od angielskiego skrótu anti vascular endotheliar growth factor, czyli są to substancje hamujące naczyniowy czynnik wzrostu śródbłonka. Ograniczenie rozrostu naczyń krwionośnych pozwoliło na zahamowanie postępu takiej choroby jak AMD wysiękowe, gdzie choroba spowodowana jest właśnie nadmiernym rozrostem naczyń pod siatkówką. Leki anty-VEGF otwierają również nowe możliwości w zakresie chirurgii witreoretinalnej – ich zastosowanie u pacjentów z retinopatią cukrzycową proliferacyjną ograniczyło liczbę powikłań śródoperacyjnych (krwawień) oraz skróciło czas trwania zabiegów operacyjnych.

Obecnie leczenie preparatami anty-VEGF jest najpowszechniej stosowane, a wskazania do ich użycia obejmują:

•  leczenie zaburzeń widzenia spowodowanych cukrzycowym obrzękiem plamki
•  leczenie neowaskularnej (wysiękowej) postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem
•  leczenie zaburzeń widzenia spowodowanych obrzękiem plamki wtórnym do niedrożności naczyń   żylnych siatkówki tj. zakrzepie żyły środkowej siatkówki lub jej gałęzi
• leczenie zaburzeń widzenia spowodowanych neowaskularyzacją podsiatkówkową wtórną do patologicznej krótkowzroczności

W trakcie badań nad tymi zaburzeniami stwierdzono podwyższony poziom VEGF w gałce ocznej, w związku z czym w chorobach tych z dużym powodzeniem stosuje się leki anty-VEGF.

Obecnie w Polsce dostępne są inhibitory VEGF podawane w postaci iniekcji doszklistkowych tj.:
– Ranibizumab (preparat handlowy Lucentis);
– Aflibercept (preparat handlowy Eylea);
– Bewacyzumab (preparat handlowy Avastin).

Przeprowadzone badania naukowe porównujące skuteczność i bezpieczeństwo tego rodzaju leczenia pokazują brak lub niewielkie różnice pomiędzy wymienionymi wyżej trzema lekami. Istotną różnicą jest natomiast cena, najniższa w przypadku terapii lekiem Avastin.

Eylea wyróżnia się na tle pozostałych dwóch leków dłuższym czasem działania – do 2 miesięcy, natomiast w przypadku Lucentisu i Avastinu czas ten wynosi 4-6 tygodni. Eylea ma też nieco inny mechanizm działania niż Avastin czy Lucentis i zdarza się, że niektórzy pacjenci lepiej reagują na ten lek.

Obecnie wykonujemy iniekcje preparatami anty-VEGF. Podobnie jak przed każdym zabiegiem, przed obowiązuje wizyta kwalifikacyjna.